zimowe Bieszczady

Dzień dobry!

Mamy już połowę marca.. tak długo czekałam na ten miesiąc, na to by mieć "wolne", by  w końcu rzucić w kąt wszystkie notatki związane z obroną i nie mieć nad głową tej ciemnej chmury. Całe szczęście jestem już po obronie i na dniach gdy dostane dyplom i prawo wykonywania zawodu będę mogła nazwać się dyplomowaną pielęgniarką.. i tak to do mnie jeszcze nie dotarło.. :)
Tak czy siak mam teraz chwilę luzu i staram się jakoś owocnie spędzić ten beztroski czas. Przyszły cieplejsze dni, bardziej słoneczne i z racji tej pogody postanowiłam zasiać troszkę roślinek w domu. Do miniszklarenki i  różnych pudełeczek zasiałam pomidorki cherry, seler, paprykę, trochę kwiatków i ziół.. Te wschodzące krokusy a nawet i tulipany kuszą żeby już zacząć szaleć w ogrodzie! ale jeszcze chwilkę poczekam, na dniach podobno ma się ocieplić a planuję w tym roku powiększyć swój ogródek na warzywa. Spróbuję również swych sił w wyhodowaniu kwiatów w doniczkach, trochę nakupowałam tych nasion.. już nie potrafię przejść obojętnie obok półeczek z nasionkami..
Poza tym w końcu udało nam się ruszyć w Bieszczady, tyle czekałam i namawiałam mojego B żeby jechać w zimie, ale on musi mieć idealną pogodę i tak czekaliśmy na odpowiedni weekend, aż dopiero pojawił się teraz i przyznam, że warto było czekać aż do marca... Pogodę mięliśmy wspaniałą, na szczytach było bardzo przejrzyście i ciepło! słoneczko nawet nas troszkę opaliło. W trzy dni zaliczyliśmy trzy górki: Smerek, Połoninę Wetlińską i Tarnicę. W Biesach jeszcze dużo śniegu leży, chociaż topnieje powoli, ale wiosny jeszcze tam tak nie czuć jak chociażby tutaj, chociaż podobno niedźwiadki zaczynają się  budzić z zimowego snu.. O każdej porze roku w Bieszczadach jest pięknie.. chyba już zawsze będzie mnie ciągnąć w te tereny dla tych widoków, dla tego spokoju.

"... On mówił nam to prosto w oczy,

że kląć nie trzeba na ten świat,

bo można leżeć nawet w błocie

i patrzeć w niebo pełne gwiazd..."

( "Majster Bieda czyli Zakapiorskie Bieszczady" )

Smerek

 Połonina Wetlińska

Tarnica

podróż poślubna :)

Witajcie!

No i stało się, zostałam żoną :) Sam ślub i wesele będziemy dobrze wspominać. Był to po prostu nasz dzień, inny niż wszystkie, wyjątkowy, który na zawsze pozostanie w mojej pamięci. :) Aczkolwiek chciałam się z Wami podzielić kilkoma zdjęciami z naszej można to nazwać krótkiej podróży poślubnej ;) Co prawda nie trwała tyle co na filmach ;) ale udało się zaraz po ślubie wyjechać, odpocząć, odetchnąć od obowiązków i tego zamieszania, które towarzyszyło nam już od jakiegoś czasu. Zwiedziliśmy troszkę naszej kochanej Polski. Wyjechaliśmy wyjątkowo tym razem na północ, a dokładniej na Mazury.. Jeśli ktoś szuka totalnego spokoju, ciszy i chce poprzebywać z przyrodą to Mazury są na to idealnym miejscem.. Ktoś inny, kto lubi zgiełk miasta, sklepiki z pamiątkami, wesołe miasteczka i dyskoteki stwierdzi, że na Mazurach " nic nie ma " , ale dla mnie to " nic " to tak wiele.. Jeziora piękne i tajemnicze, roślinność inna niż widziałam do tej pory, pełno różnych gatunków ptaków, lasy ogromne, pachnące i te dziewicze tereny.. Często miałam wrażenie, że jestem w krainie zwierząt tak naprawdę i jestem tu gościem, szczególnie gdy wybraliśmy się na spływ kajakowy, jeziorami, rzeczkami, były tam po drodze takie miejsca gdzie nie było śladu człowieka, tylko kaczki, łabędzie, gady rechoczące i ta wyjątkowa dzika roślinność. Podsumowując - Mazury to cud natury :) Na pewno kiedyś tam jeszcze wrócimy, bo zostało tam wiele do odkrycia..
Później postanowiliśmy wybrać się jeszcze nad dawno niewidziane nasze polskie morze. Z Mazur niedaleko, pogoda dopisywała i udało się zahaczyć na pare dni o Bałtyk. Tam już inny klimat towarzyszył,  byliśmy w Krynicy Morskiej, jak dla mnie troszkę zbyt tłoczno, miasto typowo turystyczne, ale za to plaża piękna.. Miło było po tylu latach czuć cieplutki piasek pod stopami, posłuchać szumu fal i wykąpać się w słonym morzu :) Było wyjątkowo.. Wracając przyznam jednak szczerze, że ucieszyłam się na widok naszych podkarpackich wzgórz, małych górek.. Tu jest nasz dom. Po powrocie wyjechaliśmy zaraz w Bieszczady do Polańczyka pożeglować troszkę ze znajomymi, pogoda niezbyt dopisywała i pływaliśmy w silne wiatry i deszcz, było przygodowo, ale sympatycznie  :)
Po tym długim urlopie muszę Wam kochani powiedzieć, że nasza Polska jest przepiękna.. Mam nadzieje, że wiele z Was się ze mną zgadza, i nie chwali tego co obce swego nie znając ;) Od morza aż po góry jest tyle pięknych i wyjątkowych miejsc.. A właśnie jednym z nich jest Beskid Niski, do którego dziś się udajemy z mężem ;) na naszym motorku, a jest to jedno z moich miejsc na tym świecie :)
Pozdrawiam zaglądających !

Mazury....

atak !

Bałtyk...

Polańczyk...

pochmurna skalista

Bieszczady

Weekend upłynął beztrosko w górach.. Wybraliśmy się z moim B w ukochane Bieszczady, które o tej porze roku są wyjątkowo piękne.. W pierwszy dzień wyruszyliśmy na Połoninę Caryńską, pogoda dopisała, przejrzystość wyśmienita, nawet przez chwilkę widać było Tatry ze szczytu. Noc za to do najcieplejszych nie należała, nocowaliśmy na łódce, trochę hardcorowo ;) ale daliśmy rade. Obudził mnie wschód słońca, wyszłam z kajuty żeby uchwycić aparatem ten przepiękny widok, łódka cała w szronie, mgła unosiła się nad wodą, słonko leniwie wschodziło nad lasami.. coś wspaniałego.. Na drugi dzień pokusiliśmy się o zdobycie bardziej wymagającego szczytu, wyruszyliśmy niebieskim szlakiem na Bukowe Berdo. Jak dla mnie widoki z tego szczytu są chyba najpiękniejsze dlatego, że rozciągają się na Połoniny, Rawki, Tarnicę, po prostu pięknie! Choć przyznam, że droga na Bukowe dała mi w kość, to jednak dla takich widoków warto było tyle się wspinać pod górę. :)

Cóż tu więcej dodać.. "w górach jest wszystko co kocham!"

Połoniną Caryńską

miła knajpka

klimatyczny kredens

7:00 rano w Polańczyku..

w drodze na Bukowe Berdo dużo buków..